Een vreemde Nederlander in Hollywood

Op een feestje van de Nederlandse consul in Los Angeles ontmoette ik deze bijzondere Nederlander tussen alle andere "normale" Nederlanders.

Nou ja, normaal: 

PIETER JAN BRUGGE is een zeer bijzondere producer, die bijvoorbeeld een aantal films van de beroemde regisseur MICHAEL MANN produceerde, en de John Grisham boekverfilming THE PELICAN BRIEF met JULIA ROBERTS en DENZEL WASHINGTON. 

En regisseur HANI ABU ASSAD kreeg een Oscar nominatie voor zijn film over Palestijnse zelfmoordenaars: PARADISE NOW.

Maar deze Nederlander was wel heel bijzonder.

 

Omdat ie een Australische Nederlander is. Die al vele jaren in Hollywood woont.

Deze PIM HENDRIX kwam er om beroemd scenarioschrijver te worden. Maar hij moest ook leven.

Dus werd hij zoals zoveel collega's BARKEEPER. Maar niet zomaar een normale barkeeper.

Nee, hij hoort bij het speciale "sterrenteam", dat opgeroepen wordt als een beroemde filmster een speciaal feestje houdt. 

Die filmster wil natuurlijk niet dat de barkeepers stiekem foto's maken of zich aanstellen als ze filmsterren zien.

Daarom is er dit speciale sterrenteam van barkeepers, dat vele advocaten-papieren hebben moeten ondertekenen, voor ze er kunnen werken.

En dan krijg je ook wat: Bijvoorbeeld het feestje van STEVEN SPIELBERG. Die huurde een complete vliegtuig-hangar af, en ELKE FILMSTER was er. 

Pim had het liefst zijn scenario's stiekem in alle tassen van alle sterren gestopt. Maar dat mag dus niet. 

Toch had hij ineens geluk. RUTGER HAUER had belangstelling voor zijn "familie-scenario".

Waar gaat dat scenario over? 

Het is de waar gebeurde familie-geschiedenis van Pim's familie.

Zijn opa werkte tijdens de Tweede Wereld Oorlog als kapper in Limburg. Gelukkig getrouwd, 7 kinderen. 

Toen begonnen de communisten overal in Nederland verzet te plegen.

Pim's opa vond dat zij katholieken ook actief verzet moesten gaan plegen. 

Maar dat vond meneer Pastoor niet goed. Niet omdat hij verzet afkeurde. Maar omdat het communisten waren.

Onzin, zei Opa: Verzet is verzet. Maar dat zag de Pastoor niet zo. 

Dat liep hoog op.  Totdat de Pastoor zei: Ik vind jou geen brave katholiek meer, ik vind jou een communist.

Dat ben ik niet, zei Opa, ik wil gewoon verzet tegen de Nazi's.

Nee, zei de Pastoor: Jij bent een communist, en ik verbied mijn katholieken om nog in jouw kapsalon te komen.

Van de ene op de andere dag had Opa geen enkele klant meer. 

Maar hij moest nog wel al die hongerige monden voeden. Wat moest hij doen? Hoe kreeg hij weer werk om te overleven?

Hij kon niet anders dan NSB-er worden. Uitgerekend de mensen tegen wie hij verzet wilde plegen. Maar hij moest zijn gezin eten geven. Dus werd hij NSB-kapper.

Na de oorlog werd Opa als verrader in een kamp opgesloten. Daar werd hij nog meer vernederd. 

En toen hij vrij kwam, besloot hij het klote-Nederland voor eeuwig te verlaten.

Hij vertrok naar Australie. Een nieuw leven. Maar daar ging de "oorlog" in hem door.  

Zijn kinderen hebben het geweten. En ook Pim had nog last van deze "traumatische oorlog", die nog lang niet was afgelopen. 

Uiteindelijk vluchtte hij weer uit Australie weg. Een nieuw leven.

En nu lijkt te cirkel rond te komen, als dit scenario gemaakt gaat worden: 

het levensverhaal van een eerlijke Limburgse kapper, die door katholieke hypocrisie gedwongen werd met de vijand te heulen...

Toch weer die Tweede Wereldoorlog. 

Wie weet volgend jaar in onze bioscoop...  

Ik wed dat je dit nog nooit gehoord hebt!

Dit is Hollywood's pitch keizer BOB KOSBERG. Multi miljonair door film-ideen van 1 tot 3 regels. 

Die film-ideeen komen allemaal van doodgewone mensen, die hem dat toemailen. 

Ik schreef al eerder over hem. En kan nog vele blogs met hem vullen.

Bijvoorbeeld over onlangs. Hij liep binnen bij BEN STILLER, die Red Hour heeft, zijn productiemaatschappij. 

Een paar zinnen later liep hij weer naar buiten met een miljoenen-verkoop.

Hoe ging dat? Als kind las hij altijd de boekjes van de "Hardy Boys": Drie broers van rond de 15 jaar, die spannende amateur detective zaken oplosten.

Bob zei tegen Ben Stiller: 

"Wat is er gebeurd met de Hardy Boys? Ze zijn nu de Hardy Men: Losers in hun werk. Hun vader wordt gekidnapt, ze moeten weer bij elkaar komen en hun waardigheid terugkrijgen om hun vader te redden." 

Dat was de hele pitch van Bob. 

Oh ja: Hij zei er nog achteraan: "Je hebt meteen drie sequels."

Ben Stiller dacht niet lang na. Hij zag de hele film voor zich, de drie hoofdrollen, de enorme potentie en zei: "Verkocht". 

En meteen belde hij TOM CRUISE op. 

Ben vertelde Tom precies wat Bob Kosberg hem net verteld had. En Tom zei meteen: "Ik doe mee. Ik speel 1 van die rollen."

En Tom Cruise belde VICTORIA BECKHAM op, die hij toch moest bellen, omdat ze jarig was. Hij bood haar meteen een klein rolletje aan. En vooruit: DAVID BECKHAM ook.

En Ben Stiller belde SIMON KINBERG, die eerder MR & MRS SMITH en nog een heel stel blockbusters schreef. Die zei meteen ja!

Dat ging allemaal razendsnel.

Hoe kwam Kosberg aan dit idee? Iemand mailde dat gewoon naar hem. Dat had jij of ik kunnen zijn... 

Het volgende idee was speciaal bedacht voor KATHERINE HEIGL, de ster van GREY'S ANATOMY en films als KNOCKED UP en 27 DRESSES, waarvoor ze 6 miljoen dollar salaris kreeg.

Kosberg belde haar op en zei: 

"Een man wil de perfecte vrouw ontmoeten. Wat doet hij? 

Hij gaat naar het politieburo, en liegt dat er een meisje inbrak, waarvan hij net een glimp opving. 

Vervolgens beschrijft hij aan de politie-tekenaar zijn perfecte vrouw.

Zijn vriend vraagt: Waarom deed je dat nou? 

Hij antwoordt: Ik heb net het hele New York-politie-apparaat misbruikt tot mijn persoonlijke dating-service." 

Tagline: Het gaat over een man, die de perfecte vrouw wil, maar die blijkt heel anders dan hij dacht.  

Titel: DRAWN TOGETHER (waarbij DRAWN twee betekenissen heeft)

Katherine zag meteen de potentie en zei: "Verkocht".   

Wanneer denkt Kosberg nu, dat hij een geweldig film-idee heeft?

Als hij ervoor kan zeggen: "Ik wed dat je dit nog nooit gehoord hebt"

Best een goede truc. Als je dat doet vallen er wel een heleboel ideeen af, waarvan je dacht dat ze geweldig waren.

Binnenkort meer over trucs en tips van deze pitch keizer Kosberg.

THE SOPRANO'S en een slim trucje met grote gevolgen

Deze taxi's rijden overal in Las Vegas. En op gegeven moment denk je bijna: 

Goh, hoe zou dat zijn, een beetje met een mitrailleur in de rondte te schieten...

Want ik heb nog nooit een echt geweer in mijn handen gehad.

De acteur, die moest auditeren voor THE SOPRANO'S, dacht ook zoiets. Hij ging snel schietlessen nemen, en bekeek alle Mafia-films.

En daarna dacht hij: Ik moet eigenlijk ook eens oefenen met echte Mafioso. Dat is de echte test.

Dus ging hij een echte Mafiabar in,  en deed zich voor als de Mafia-moordenaar, waarvoor hij moest auditeren in THE SOPRANO'S. 

En toen kreeg hij van een echte Mafia-man een "hit" aangeboden.

Oftewel: Hij kreeg een offer he could not refuse: Pleeg een moord voor geld. 

Natuurlijk wilde de acteur weigeren, maar dat zou levensgevaarlijk zijn. 

Want hij kon niet even tegen deze echte Mafia-moordenaars zeggen: "Hee, grapje, ik doe alleen maar even een auditie, tot ziens weer, he."

Hoe liep het verder af? 

We zullen het nooit weten, want deze pitch voor een Mafia-film liep tot hier. 

Naar mijn weten is deze film nooit gemaakt. Ook niet de variatie hierop:

Een casting agent zoekt een klein rolletje voor de nieuwe ROBERT DE NIRO-film, hij vindt een echte Mafia-man, die de ster van de film wordt...

Waarom werden deze ideeen niks?

Heel vaak ligt het eraan, dat het teveel "van buiten af bedachte" ideeen zijn: Iets wat je in vijf andere (succes)films gezien hebt, en dat gebruik je om iets nieuws te verzinnen.

Het heeft niets eigens. Niet persoonlijks. Niets echts.

En dat voel je meteen. 

Wat denk je van dit idee:

De "10 % killer" is een comedy over een ober, die klanten vermoordt als ze minder dan 10% fooi geven. 

Klinkt leuk. Dit idee vertelde David McKenna ons, die films als AMERICAN HISTORY X en BLOW met Johnny Depp schreef. 

Nooit gemaakt.

Want? Waarschijnlijk toch omdat het niet "echt" voelt, te veel geforceerd.

(Overigens: Deze David McKenna vertelde ons dat hij totaal geobsedeerd is van moorden en verkrachten, dus heel misschien was McKenna wel ooit zo'n ober...)

Een film-idee dat wel iets echts, iets persoonlijks heeft, onderscheidt zich meteen.

HOE DOE JE DAT NOU? Hoe verzin je nou een "authentiek" film-idee?

Deze scenario-guru BILL MARTELL (zie ook in andere blog) heeft een heel simpel voorstel: 

Gebruik GOEDKOPE THERAPIE.

1. Zoek iets traumatisch uit je eigen leven. 

2. Maak daar een film-idee van voor het grote scherm, in een film-genre, zoals drama, horror, thriller.

En zo is het meteen persoonlijk, want je hebt het zelf meegemaakt, je hebt die gevoelens echt zelf ervaren.

EN: Je kent meteen de andere personen, die meespelen. Je weet hoe ze praten, je weet wie ze zijn.

Alleen heb je nu dat "echte" verpakt in personages met een andere naam en in een ander genre.

Want wat is een goede definitie van fictie:

FICTIE IS DE LEUGEN DIE WE GEBRUIKEN OM DE WAARHEID TE VERTELLEN.

Pitchen: Nieuw + Oud = Kassa

Kijk, dit is het MANDALEY HOTEL in Las Vegas, herkenbaar aan het goud. 

Wat zouden zij voor toiletten hebben?

Waarom vraag ik dat? Toiletten zijn toch toiletten? Daar kun je toch niets bijzonders mee doen?

Nou, kijk maar eens:

Terwijl je staat te pissen, lachen vrouwen je uit om de maat van je lul:

De ene vrouw heeft een centimeter, de anderen hebben nog nooit zo'n klein lulletje gezien...

Twee erg leuke NIEUWE variaties op het OUDE thema toilet. 

Nog eens verder kijken in Las Vegas. Dit is het nieuwste van het nieuwste:

Het supersjieke ENCORE HOTEL. Als je binnen komt, komen er meteen twee dames naar je toe met een sjerp om, waarop staat: GREETER.

Het is eigendom van deze STEVE WYNN, links op de foto naast FRANK SINATRA.

Steve Wynn bezit een dozijn van deze luxe hotels in Las Vegas.  

Eens kijken hoe zijn toiletten er uit zien:

Dat is toch een verrassing. Het lijkt wel een sjiek appartement van een oliesheik. 

Het heeft ook een permanente schoonmaker in pak, die na elke plas het weer oppoetst. 

Hier dus ook hetzelfde verhaal: Een OUD thema met een NIEUW jasje. 

Daar moest ik aan denken, toen ik las dat afgelopen week de volgende pitch werd verkocht:

Voor ruim 1.000.000,- dollar. 

Hij gaat zo (1 regeltje maar): 

Set in the future, an invincible strongman is betrayed by a woman, to whom he entrusts the secret of his strength. 

Titel: SAMSON.

Gebaseerd op: Het OUDE Bijbelse verhaal van Samson en Delilah. 

Wat is er NIEUW aan? 

Het speelt in de toekomst. 

Het OUDE is Samson en Delilah.

1.000.000,-  dollar, slechts voor deze pitch. 

Gaat geregisseerd worden door de regisseur van I AM LEGEND met Will Smith.

Dus neem mee als je aan je pitch werkt: Nieuw + Oud = Kassa

Kunnen sterren tegen kritiek? En jij?

Kan AUSTIN POWERS-ster MIKE MYERS tegen kritiek?

Daarover dadelijk meer. Eerst de vrouw op deze foto.

Dit is de schrijfster van THE DEVIL WEARS PRADA en 27 DRESSES.  

Daarvoor schreef deze ALINE BROSH MCKENNA films als LAWS OF ATTRACTION met Julianne Moore en Pierce Brosnan (die overigens een film met regisseur Paul Verhoeven voorbereidt: THE THOMAS CROWN AFFAIR 2).

Deze jonge moeder is zeer uitgesproken. Als je aan haar vraagt: Wat is je definitie van een goede scenarioschrijver zegt ze:

KONT + STOEL = SCENARIOSCHRIJVER

Ja, dat zal wel, maar er is toch nog wel iets meer te vertellen?

NEE. JE KONT MOET IN DIE STOEL BLIJVEN.

ELKE DAG MOET JE KONT IN  JE STOEL.

EN JE MOET BLIJVEN ZITTEN, WAT ER OOK GEBEURT.

ALLEEN DAN WORD JE EEN GOEDE SCENARIOSCHRIJVER.

En in haar geval: SCHATRIJK.

Okee, zegt ze dan: Ook belangrijk is: Je moet OOK heel erg goed tegen kritiek kunnen.

En zij kan het weten. Ze kreeg niet zomaar de opdracht om het boek THE DEVIL WEARS PRADA tot een film te maken. 

Ze wist dat het echt een boek voor haar was, maar dat zag men niet. En dat liet men heel pijnlijk merken. Toch bleef ze het vragen.

Pas toen tientallen grote schrijvers er maar niet uitkwamen, mocht zij het proberen. Voor een zeer beledigend beginners-bedragje.

Daarna begon de kritiek pas goed. Honderden keren had ze het willen opgeven en weglopen. 

Maar... Scenarioschrijver = Wat er ook gebeurt met je kont in die stoel blijven zitten. 

Uiteindelijk vond men haar scenario ook helemaal niets. Want het werd een "weg naar de top"-verhaal, zonder dat het bijzonder werd.

In scenario-vaktermen noemt men dat een MOUNT EVEREST VERHAAL:

Dat gaat zo: De hoofdpersoon gaat de Mount Everest beklimmen (in  THE DEVIL WEARS PRADA is die hoofdpersoon het meisje dat bij MERYL STREEP solliciteert).  

Dat betekent dat het zwaar wordt, dat klimmen, dus klim-scenes

en je hebt een aantal hulpstukken en nieuwe vrienden nodig om boven te komen, 

we zien weer een stel "wat is klimmen toch zwaar"-scenes,

 je moet onderweg over lijken om hoger te komen, 

en oh oh nog meer scenes over wat is het zwaar dat klimmen, 

en je klimt maar door, 

en oh oh nog meer scenes met wat is het toch zwaar en dan...

Je bereikt eindelijk de top, dat is een persoonlijke overwinning voor jezelf...

Maar de Mount Everest ziet er boven precies zo uit als je beneden al dacht. 

Met andere woorden: Waarom dan die hele Godvergeten klote-klim gedaan? 

Oftewel: Je geeft je publiek geen verrassing of iets nieuws aan het eind, maar iets wat ze al in het begin wisten...  

Ze boden het script aan aan de grootste vrouwelijke Hollywood ster van dat moment: JULIA ROBERTS. 

Die zei NEE. Ze wilde geen MOUNT EVEREST-verhaal. 

Gelukkig kwam het toch nog goed: De film kostte 35 miljoen dollar en bracht aan de kassa 324 miljoen op.

Zoals gezegd werd schrijfster Aline Brosh McKenna er beroemd en rijk mee, maar ze heeft nog nooit zoveel kritiek in haar leven moeten accepteren. 

Daarom is haar tweede regel: Je moet heel erg goed tegen kritiek kunnen. 

Dat niet iedereen goed tegen kritiek kan merkte regisseuse PENELOPE SHEERIS, een oude hippie, die ons alles vertelde, omdat ze niets meer te verliezen had. 

Ze had net WAYNE'S WORLD geregisseerd en toonde de versie van hoofdrolspeler MIKE MYERS aan diverse testpublieken. Veel van zijn grappen werkten totaal niet. 

Dus die moesten eruit. De nieuwe versie zonder Mike's grappen werkte erg goed.

Maar wie ging dat tegen  de grote ster zeggen? 

Penelope weigerde. Maar ze werd van boven af gedwongen. Als zij het niet zou doen, dan zou ze nooit meer in deze town werken.

Dus vertelde zij het uiteindelijk aan de latere AUSTIN POWERS-ster. Ze voelde zich sterk omdat ze net twee hits had geregisseerd, LITTLE RASCALS en BEVERLY HILLBILLIES.

Mike nam het heel goed op. Zo leek het. 

Maar Penelope hoorde even later, dat ze ontslagen was voor WAYNE'S WORLD 2.

En Penelope kreeg daarna nooit meer een Hollywood-film...

Merkwaardige Hollywood Sterren

Dat rode gebouw is het GEISHA HOUSE, een hele hippe eet-tent, waarin ze onder andere scenes van de film KNOCKED UP met SETH ROGEN filmden. 

Eigenaars: filmsterren ASHTON KUTCHER en DEMI MOORE. 

Het ligt aan de Hollywood Boulevard: je weet wel: met die stoep vol tegels met sterren. 

Het goud in die sterren-tegels worden overigens gepoetst door een Vietnam-veteraan zonder benen. Hij krijgt geen geld, maar van elke eetzaak waarvoor hij poetst krijgt hij gratis eten.

Dit is een heel bijzondere ster. Er zijn er een aantal van.  Zegt iemand deze naam iets?

Deze dan? Nee, vast niet. Maar wat valt op, behalve dat het onbekenden zijn? 

Precies: er staat een jaartal bij.

Het wordt meteen helder, als ik vertel dat deze sterren voor de ingang van het Hollywood politieburo liggen. 

Deze namen op deze sterren zijn namelijk politie-agenten, die in Hollywood stierven "vechtend voor de goede zaak"...

Deze DAVID MILCH had eigenlijk in de gevangenis moeten zitten in plaats van een ster krijgen. 

Toen we hem een paar jaar geleden zagen, vertelde deze ex-klasgenoot van George W. Bush dat hij ooit zwaar aan de dope was. Wat deed hij om aan geld te komen? 

Hij verkocht alles wat hij had. Toen dat op was, begon hij aan de "vriendinnetjes-truc":

Hij zorgde dat hij een vriendinnetje kreeg, door zielig te vertellen dat hij alles kwijt was. Hij zorgde dat hij meteen bij haar ging inwonen, want... deze zielige David had immers zelf niets meer. 

Zodra het vriendinnetje naar haar werk ging, verkocht hij snel wat spullen van haar voor dope. 

Als zij 's avonds thuis kwam, loog hij dat er ingebroken was. Meestal geloofde zo'n vriendinnetje dat. 

De volgende dag verkocht hij weer wat spullen van haar. "Weer een inbraak, echt waar", loog hij dan weer. 

Dat liegen was onrechtvaardig van hem. Of niet, als je rekening hield met zijn situatie?

Soms geloofde ze hem. Maar na de volgende dag zeker niet meer. Dan werd hij eruit geschopt. 

Vervolgens loog hij zich weer ergens anders in. Hij loog zo goed dat hij iets erg onrechtvaardigs als iets erg rechtvaardigs kon laten klinken. 

Zijn redding was uiteindelijk deze man: 

STEVEN BOCHCO. Samen werden ze de REVOLUTIONAIRE grote vernieuwers van de Amerikaanse drama-tv: 

De politieserie HILL STREET BLUES bijvoorbeeld was een soort VAN SPEIJK: Voor het eerst werden in een politie-serie vele verhaallijnen door elkaar verteld. 

Hun grote succes was NYPD BLUE: Het knappe was dat ze elke aflevering steeds een moeilijke vraag over recht en onrecht aan de kijker stelden: 

Wat zou jij doen als je die politieman was, en het recht en onrecht niet zo duidelijk is?

Met andere woorden: Wat vind jij wat wel en niet rechtvaardig is, stel even dat er geen wet was?

DAVID MILCH kon hierin veel van zijn "liegende dope-verleden" gebruiken.  Net als in vele andere series erna, zoals LA LAW en zijn vaak bekroonde DEADWOOD.

Hierdoor konden series ontstaan als THE SHIELD (waarover ik elders schreef), waarin de politie een modern mens is met zeer herkenbare goede en vooral slechte kanten, die elke keer moet afwegen of de wet wel rechtvaardig is...

Inmiddels zijn Milch en Bochco de MEEST ONDERSCHEIDEN TELEVISIE-SCHRIJVERS van Amerika.  Tientallen Emmy's en een veelvoud Emmy-nominaties...

En nog elke dag schrijven zij over situaties over recht en onrecht, waarin politiemannen sterven "vechtend voor de goede zaak"... 

Ik wees Antonio Banderas en Penelope Cruz af

Als je een beetje wilt snappen wat een Amerikaan is, moet je absoluut een keer naar een basketballwedstrijd gaan. 

In Los Angeles ga je dan naar het gigantische stadion van de LAKERS in downtown: 

Als je beneden direct aan het veld wil zitten, kost je kaartje 6000 dollar. Daar zit JACK NICHOLSON elke thuiswedstrijd.  

Helemaal bovenin kost een kaartje ook nog steeds meer dan 100 dollar. Maar dan krijg je ook de MVP van Amerika te zien. 

MVP? Ja, de MOST VALUABLE PLAYER. Dat is KOBE BRYANT, de man die vaak 'in zijn eentje' een wedstrijd beslist. 

Als er gescoord wordt, klinkt er vaak mijn naam door het hele stadion: PAU!!!

De wedstrijd wordt om de haverklap onderbroken voor reclame (voor de live-tv-uitzending). Dan houdt men het publiek bezig met van alles: Genanimeerde auto-races, cheerleaders, en de schreeuwmeter: Iedereen schreeuwt om de meter in het rood te krijgen:

En dan is er ook nog de KISS ME. Een camera zoekt stelletjes in het publiek, en die MOETEN dan kussen, aangemoedigd door het hele publiek. 

En ineens zag ik een oude bekende:

ANTONIO BANDERAS, die hier zijn vrouw, de filmster MELANIE GRIFFITH net gekust heeft...

Ooit wilde hij de tweede hoofdrol in een film van mij spelen. Ik vloog toen met mijn producent naar Madrid, waar we een hele tijd moesten wachten op Antonio. 

Intussen probeerde Antonio's manager mij steeds een onbekend klein actricetje aan te smeren. Zij zou volgens hem een wereldster worden. Ik moest haar echt erbij nemen. 

Ik werd er erg geirriteerd door. Nee, ik moest dat opdringerige kleine actricetje niet. 

Jaren later werd ze inderdaad wereldberoemd, en herkende ik haar: PENELOPE CRUZ...

Antonio was heel aardig tegen ons. Hij had speciaal het favoriete recept van zijn moeder uit Malaga laten overvliegen.

Ik was eigenlijk verrast dat deze grote ster zomaar de TWEEDE hoofdrol in mijn film wilde spelen. Maar al gauw bleek waarom:  

Hij had net in PHILADELPHIA gespeeld met TOM HANKS en in THE HOUSE OF SPIRITS met MERYL STREEP.

Maar ze hadden alle scenes, waarin Antonio SPRAK, eruit geknipt. Want ze konden zijn slechte Engels niet verstaan.

Antonio vroeg of ik dat geen schande vond. 

Ik kon Antonio's Engels ook bijna niet verstaan, zo slecht was het. En nu wilde Antonio mijn film gebruiken -of liever misbruiken- om te bewijzen dat hij WEL goed Engels kon. 

En daarvoor wilde hij graag zo'n beetje in elke scene iets Engels zeggen... ook als hij eigenlijk niet in die scenes zat. 

Dus of ik het hele script maar even snel in 2 weken wilde herschrijven naar al Antonio's wensen... dan mocht ik de film regisseren (en rijk en wereldberoemd worden).

Dat heb ik niet gedaan, alleen al omdat je als regisseur dan geen enkele machtspositie meer hebt. 

Want acteur Antonio is dan de absolute baas, die elke moment bijvoorbeeld nog meer herschrijvingen voor zichzelf kan eisen.

De film is overigens wel gemaakt, met JONATHAN RHYS MEYERS (uit MISSION IMPOSSIBLE 3 en BEND IT LIKE BECKHAM). Titel: THE EMPEROR'S WIFE. 

De LAKERS wonnen die avond. 109 tegen 108. Dankzij MVP Kobe... En ik begreep eindelijk waarom de Amerikanen een avondje basketball zo geweldig vinden.