THE SOPRANO'S en een slim trucje met grote gevolgen

Deze taxi's rijden overal in Las Vegas. En op gegeven moment denk je bijna: 

Goh, hoe zou dat zijn, een beetje met een mitrailleur in de rondte te schieten...

Want ik heb nog nooit een echt geweer in mijn handen gehad.

De acteur, die moest auditeren voor THE SOPRANO'S, dacht ook zoiets. Hij ging snel schietlessen nemen, en bekeek alle Mafia-films.

En daarna dacht hij: Ik moet eigenlijk ook eens oefenen met echte Mafioso. Dat is de echte test.

Dus ging hij een echte Mafiabar in,  en deed zich voor als de Mafia-moordenaar, waarvoor hij moest auditeren in THE SOPRANO'S. 

En toen kreeg hij van een echte Mafia-man een "hit" aangeboden.

Oftewel: Hij kreeg een offer he could not refuse: Pleeg een moord voor geld. 

Natuurlijk wilde de acteur weigeren, maar dat zou levensgevaarlijk zijn. 

Want hij kon niet even tegen deze echte Mafia-moordenaars zeggen: "Hee, grapje, ik doe alleen maar even een auditie, tot ziens weer, he."

Hoe liep het verder af? 

We zullen het nooit weten, want deze pitch voor een Mafia-film liep tot hier. 

Naar mijn weten is deze film nooit gemaakt. Ook niet de variatie hierop:

Een casting agent zoekt een klein rolletje voor de nieuwe ROBERT DE NIRO-film, hij vindt een echte Mafia-man, die de ster van de film wordt...

Waarom werden deze ideeen niks?

Heel vaak ligt het eraan, dat het teveel "van buiten af bedachte" ideeen zijn: Iets wat je in vijf andere (succes)films gezien hebt, en dat gebruik je om iets nieuws te verzinnen.

Het heeft niets eigens. Niet persoonlijks. Niets echts.

En dat voel je meteen. 

Wat denk je van dit idee:

De "10 % killer" is een comedy over een ober, die klanten vermoordt als ze minder dan 10% fooi geven. 

Klinkt leuk. Dit idee vertelde David McKenna ons, die films als AMERICAN HISTORY X en BLOW met Johnny Depp schreef. 

Nooit gemaakt.

Want? Waarschijnlijk toch omdat het niet "echt" voelt, te veel geforceerd.

(Overigens: Deze David McKenna vertelde ons dat hij totaal geobsedeerd is van moorden en verkrachten, dus heel misschien was McKenna wel ooit zo'n ober...)

Een film-idee dat wel iets echts, iets persoonlijks heeft, onderscheidt zich meteen.

HOE DOE JE DAT NOU? Hoe verzin je nou een "authentiek" film-idee?

Deze scenario-guru BILL MARTELL (zie ook in andere blog) heeft een heel simpel voorstel: 

Gebruik GOEDKOPE THERAPIE.

1. Zoek iets traumatisch uit je eigen leven. 

2. Maak daar een film-idee van voor het grote scherm, in een film-genre, zoals drama, horror, thriller.

En zo is het meteen persoonlijk, want je hebt het zelf meegemaakt, je hebt die gevoelens echt zelf ervaren.

EN: Je kent meteen de andere personen, die meespelen. Je weet hoe ze praten, je weet wie ze zijn.

Alleen heb je nu dat "echte" verpakt in personages met een andere naam en in een ander genre.

Want wat is een goede definitie van fictie:

FICTIE IS DE LEUGEN DIE WE GEBRUIKEN OM DE WAARHEID TE VERTELLEN.

Pitchen: Nieuw + Oud = Kassa

Kijk, dit is het MANDALEY HOTEL in Las Vegas, herkenbaar aan het goud. 

Wat zouden zij voor toiletten hebben?

Waarom vraag ik dat? Toiletten zijn toch toiletten? Daar kun je toch niets bijzonders mee doen?

Nou, kijk maar eens:

Terwijl je staat te pissen, lachen vrouwen je uit om de maat van je lul:

De ene vrouw heeft een centimeter, de anderen hebben nog nooit zo'n klein lulletje gezien...

Twee erg leuke NIEUWE variaties op het OUDE thema toilet. 

Nog eens verder kijken in Las Vegas. Dit is het nieuwste van het nieuwste:

Het supersjieke ENCORE HOTEL. Als je binnen komt, komen er meteen twee dames naar je toe met een sjerp om, waarop staat: GREETER.

Het is eigendom van deze STEVE WYNN, links op de foto naast FRANK SINATRA.

Steve Wynn bezit een dozijn van deze luxe hotels in Las Vegas.  

Eens kijken hoe zijn toiletten er uit zien:

Dat is toch een verrassing. Het lijkt wel een sjiek appartement van een oliesheik. 

Het heeft ook een permanente schoonmaker in pak, die na elke plas het weer oppoetst. 

Hier dus ook hetzelfde verhaal: Een OUD thema met een NIEUW jasje. 

Daar moest ik aan denken, toen ik las dat afgelopen week de volgende pitch werd verkocht:

Voor ruim 1.000.000,- dollar. 

Hij gaat zo (1 regeltje maar): 

Set in the future, an invincible strongman is betrayed by a woman, to whom he entrusts the secret of his strength. 

Titel: SAMSON.

Gebaseerd op: Het OUDE Bijbelse verhaal van Samson en Delilah. 

Wat is er NIEUW aan? 

Het speelt in de toekomst. 

Het OUDE is Samson en Delilah.

1.000.000,-  dollar, slechts voor deze pitch. 

Gaat geregisseerd worden door de regisseur van I AM LEGEND met Will Smith.

Dus neem mee als je aan je pitch werkt: Nieuw + Oud = Kassa

Kunnen sterren tegen kritiek? En jij?

Kan AUSTIN POWERS-ster MIKE MYERS tegen kritiek?

Daarover dadelijk meer. Eerst de vrouw op deze foto.

Dit is de schrijfster van THE DEVIL WEARS PRADA en 27 DRESSES.  

Daarvoor schreef deze ALINE BROSH MCKENNA films als LAWS OF ATTRACTION met Julianne Moore en Pierce Brosnan (die overigens een film met regisseur Paul Verhoeven voorbereidt: THE THOMAS CROWN AFFAIR 2).

Deze jonge moeder is zeer uitgesproken. Als je aan haar vraagt: Wat is je definitie van een goede scenarioschrijver zegt ze:

KONT + STOEL = SCENARIOSCHRIJVER

Ja, dat zal wel, maar er is toch nog wel iets meer te vertellen?

NEE. JE KONT MOET IN DIE STOEL BLIJVEN.

ELKE DAG MOET JE KONT IN  JE STOEL.

EN JE MOET BLIJVEN ZITTEN, WAT ER OOK GEBEURT.

ALLEEN DAN WORD JE EEN GOEDE SCENARIOSCHRIJVER.

En in haar geval: SCHATRIJK.

Okee, zegt ze dan: Ook belangrijk is: Je moet OOK heel erg goed tegen kritiek kunnen.

En zij kan het weten. Ze kreeg niet zomaar de opdracht om het boek THE DEVIL WEARS PRADA tot een film te maken. 

Ze wist dat het echt een boek voor haar was, maar dat zag men niet. En dat liet men heel pijnlijk merken. Toch bleef ze het vragen.

Pas toen tientallen grote schrijvers er maar niet uitkwamen, mocht zij het proberen. Voor een zeer beledigend beginners-bedragje.

Daarna begon de kritiek pas goed. Honderden keren had ze het willen opgeven en weglopen. 

Maar... Scenarioschrijver = Wat er ook gebeurt met je kont in die stoel blijven zitten. 

Uiteindelijk vond men haar scenario ook helemaal niets. Want het werd een "weg naar de top"-verhaal, zonder dat het bijzonder werd.

In scenario-vaktermen noemt men dat een MOUNT EVEREST VERHAAL:

Dat gaat zo: De hoofdpersoon gaat de Mount Everest beklimmen (in  THE DEVIL WEARS PRADA is die hoofdpersoon het meisje dat bij MERYL STREEP solliciteert).  

Dat betekent dat het zwaar wordt, dat klimmen, dus klim-scenes

en je hebt een aantal hulpstukken en nieuwe vrienden nodig om boven te komen, 

we zien weer een stel "wat is klimmen toch zwaar"-scenes,

 je moet onderweg over lijken om hoger te komen, 

en oh oh nog meer scenes over wat is het zwaar dat klimmen, 

en je klimt maar door, 

en oh oh nog meer scenes met wat is het toch zwaar en dan...

Je bereikt eindelijk de top, dat is een persoonlijke overwinning voor jezelf...

Maar de Mount Everest ziet er boven precies zo uit als je beneden al dacht. 

Met andere woorden: Waarom dan die hele Godvergeten klote-klim gedaan? 

Oftewel: Je geeft je publiek geen verrassing of iets nieuws aan het eind, maar iets wat ze al in het begin wisten...  

Ze boden het script aan aan de grootste vrouwelijke Hollywood ster van dat moment: JULIA ROBERTS. 

Die zei NEE. Ze wilde geen MOUNT EVEREST-verhaal. 

Gelukkig kwam het toch nog goed: De film kostte 35 miljoen dollar en bracht aan de kassa 324 miljoen op.

Zoals gezegd werd schrijfster Aline Brosh McKenna er beroemd en rijk mee, maar ze heeft nog nooit zoveel kritiek in haar leven moeten accepteren. 

Daarom is haar tweede regel: Je moet heel erg goed tegen kritiek kunnen. 

Dat niet iedereen goed tegen kritiek kan merkte regisseuse PENELOPE SHEERIS, een oude hippie, die ons alles vertelde, omdat ze niets meer te verliezen had. 

Ze had net WAYNE'S WORLD geregisseerd en toonde de versie van hoofdrolspeler MIKE MYERS aan diverse testpublieken. Veel van zijn grappen werkten totaal niet. 

Dus die moesten eruit. De nieuwe versie zonder Mike's grappen werkte erg goed.

Maar wie ging dat tegen  de grote ster zeggen? 

Penelope weigerde. Maar ze werd van boven af gedwongen. Als zij het niet zou doen, dan zou ze nooit meer in deze town werken.

Dus vertelde zij het uiteindelijk aan de latere AUSTIN POWERS-ster. Ze voelde zich sterk omdat ze net twee hits had geregisseerd, LITTLE RASCALS en BEVERLY HILLBILLIES.

Mike nam het heel goed op. Zo leek het. 

Maar Penelope hoorde even later, dat ze ontslagen was voor WAYNE'S WORLD 2.

En Penelope kreeg daarna nooit meer een Hollywood-film...

Merkwaardige Hollywood Sterren

Dat rode gebouw is het GEISHA HOUSE, een hele hippe eet-tent, waarin ze onder andere scenes van de film KNOCKED UP met SETH ROGEN filmden. 

Eigenaars: filmsterren ASHTON KUTCHER en DEMI MOORE. 

Het ligt aan de Hollywood Boulevard: je weet wel: met die stoep vol tegels met sterren. 

Het goud in die sterren-tegels worden overigens gepoetst door een Vietnam-veteraan zonder benen. Hij krijgt geen geld, maar van elke eetzaak waarvoor hij poetst krijgt hij gratis eten.

Dit is een heel bijzondere ster. Er zijn er een aantal van.  Zegt iemand deze naam iets?

Deze dan? Nee, vast niet. Maar wat valt op, behalve dat het onbekenden zijn? 

Precies: er staat een jaartal bij.

Het wordt meteen helder, als ik vertel dat deze sterren voor de ingang van het Hollywood politieburo liggen. 

Deze namen op deze sterren zijn namelijk politie-agenten, die in Hollywood stierven "vechtend voor de goede zaak"...

Deze DAVID MILCH had eigenlijk in de gevangenis moeten zitten in plaats van een ster krijgen. 

Toen we hem een paar jaar geleden zagen, vertelde deze ex-klasgenoot van George W. Bush dat hij ooit zwaar aan de dope was. Wat deed hij om aan geld te komen? 

Hij verkocht alles wat hij had. Toen dat op was, begon hij aan de "vriendinnetjes-truc":

Hij zorgde dat hij een vriendinnetje kreeg, door zielig te vertellen dat hij alles kwijt was. Hij zorgde dat hij meteen bij haar ging inwonen, want... deze zielige David had immers zelf niets meer. 

Zodra het vriendinnetje naar haar werk ging, verkocht hij snel wat spullen van haar voor dope. 

Als zij 's avonds thuis kwam, loog hij dat er ingebroken was. Meestal geloofde zo'n vriendinnetje dat. 

De volgende dag verkocht hij weer wat spullen van haar. "Weer een inbraak, echt waar", loog hij dan weer. 

Dat liegen was onrechtvaardig van hem. Of niet, als je rekening hield met zijn situatie?

Soms geloofde ze hem. Maar na de volgende dag zeker niet meer. Dan werd hij eruit geschopt. 

Vervolgens loog hij zich weer ergens anders in. Hij loog zo goed dat hij iets erg onrechtvaardigs als iets erg rechtvaardigs kon laten klinken. 

Zijn redding was uiteindelijk deze man: 

STEVEN BOCHCO. Samen werden ze de REVOLUTIONAIRE grote vernieuwers van de Amerikaanse drama-tv: 

De politieserie HILL STREET BLUES bijvoorbeeld was een soort VAN SPEIJK: Voor het eerst werden in een politie-serie vele verhaallijnen door elkaar verteld. 

Hun grote succes was NYPD BLUE: Het knappe was dat ze elke aflevering steeds een moeilijke vraag over recht en onrecht aan de kijker stelden: 

Wat zou jij doen als je die politieman was, en het recht en onrecht niet zo duidelijk is?

Met andere woorden: Wat vind jij wat wel en niet rechtvaardig is, stel even dat er geen wet was?

DAVID MILCH kon hierin veel van zijn "liegende dope-verleden" gebruiken.  Net als in vele andere series erna, zoals LA LAW en zijn vaak bekroonde DEADWOOD.

Hierdoor konden series ontstaan als THE SHIELD (waarover ik elders schreef), waarin de politie een modern mens is met zeer herkenbare goede en vooral slechte kanten, die elke keer moet afwegen of de wet wel rechtvaardig is...

Inmiddels zijn Milch en Bochco de MEEST ONDERSCHEIDEN TELEVISIE-SCHRIJVERS van Amerika.  Tientallen Emmy's en een veelvoud Emmy-nominaties...

En nog elke dag schrijven zij over situaties over recht en onrecht, waarin politiemannen sterven "vechtend voor de goede zaak"... 

Ik wees Antonio Banderas en Penelope Cruz af

Als je een beetje wilt snappen wat een Amerikaan is, moet je absoluut een keer naar een basketballwedstrijd gaan. 

In Los Angeles ga je dan naar het gigantische stadion van de LAKERS in downtown: 

Als je beneden direct aan het veld wil zitten, kost je kaartje 6000 dollar. Daar zit JACK NICHOLSON elke thuiswedstrijd.  

Helemaal bovenin kost een kaartje ook nog steeds meer dan 100 dollar. Maar dan krijg je ook de MVP van Amerika te zien. 

MVP? Ja, de MOST VALUABLE PLAYER. Dat is KOBE BRYANT, de man die vaak 'in zijn eentje' een wedstrijd beslist. 

Als er gescoord wordt, klinkt er vaak mijn naam door het hele stadion: PAU!!!

De wedstrijd wordt om de haverklap onderbroken voor reclame (voor de live-tv-uitzending). Dan houdt men het publiek bezig met van alles: Genanimeerde auto-races, cheerleaders, en de schreeuwmeter: Iedereen schreeuwt om de meter in het rood te krijgen:

En dan is er ook nog de KISS ME. Een camera zoekt stelletjes in het publiek, en die MOETEN dan kussen, aangemoedigd door het hele publiek. 

En ineens zag ik een oude bekende:

ANTONIO BANDERAS, die hier zijn vrouw, de filmster MELANIE GRIFFITH net gekust heeft...

Ooit wilde hij de tweede hoofdrol in een film van mij spelen. Ik vloog toen met mijn producent naar Madrid, waar we een hele tijd moesten wachten op Antonio. 

Intussen probeerde Antonio's manager mij steeds een onbekend klein actricetje aan te smeren. Zij zou volgens hem een wereldster worden. Ik moest haar echt erbij nemen. 

Ik werd er erg geirriteerd door. Nee, ik moest dat opdringerige kleine actricetje niet. 

Jaren later werd ze inderdaad wereldberoemd, en herkende ik haar: PENELOPE CRUZ...

Antonio was heel aardig tegen ons. Hij had speciaal het favoriete recept van zijn moeder uit Malaga laten overvliegen.

Ik was eigenlijk verrast dat deze grote ster zomaar de TWEEDE hoofdrol in mijn film wilde spelen. Maar al gauw bleek waarom:  

Hij had net in PHILADELPHIA gespeeld met TOM HANKS en in THE HOUSE OF SPIRITS met MERYL STREEP.

Maar ze hadden alle scenes, waarin Antonio SPRAK, eruit geknipt. Want ze konden zijn slechte Engels niet verstaan.

Antonio vroeg of ik dat geen schande vond. 

Ik kon Antonio's Engels ook bijna niet verstaan, zo slecht was het. En nu wilde Antonio mijn film gebruiken -of liever misbruiken- om te bewijzen dat hij WEL goed Engels kon. 

En daarvoor wilde hij graag zo'n beetje in elke scene iets Engels zeggen... ook als hij eigenlijk niet in die scenes zat. 

Dus of ik het hele script maar even snel in 2 weken wilde herschrijven naar al Antonio's wensen... dan mocht ik de film regisseren (en rijk en wereldberoemd worden).

Dat heb ik niet gedaan, alleen al omdat je als regisseur dan geen enkele machtspositie meer hebt. 

Want acteur Antonio is dan de absolute baas, die elke moment bijvoorbeeld nog meer herschrijvingen voor zichzelf kan eisen.

De film is overigens wel gemaakt, met JONATHAN RHYS MEYERS (uit MISSION IMPOSSIBLE 3 en BEND IT LIKE BECKHAM). Titel: THE EMPEROR'S WIFE. 

De LAKERS wonnen die avond. 109 tegen 108. Dankzij MVP Kobe... En ik begreep eindelijk waarom de Amerikanen een avondje basketball zo geweldig vinden.

Hollywood wil alleen maagden

Deze BILL MARTELL is nog steeds gefrustreerd over sex in een onderzeeer. We zagen deze vrolijke verteller meerdere keren in Hollywood, maar steeds begon hij er weer over.

Hij schreef een hoop speelfilms, waarvan er inmiddels zo'n 20 gemaakt zijn. Meestal actiefilms.

Eentje daarvan speelde in een onderzeer. Van het genre: Militairen bereiden een aanval voor en hebben ondertussen onderlinge machtstrijd.

Mooi, zei de producent. Maar waar is de SEX?

Bill zei: Sex? Het is een actiefilm met militairen, opgesloten in een duikboot.

Zal best, zei de producent, maar elke film heeft "de belofte van sex" nodig. Anders krijg ik hem niet verkocht.

Bill zei: Wat wil je dat ik doe? De Kolonel heeft sex met de Stuurman?

Nee, zei de producent: Sex met een vrouw.

Bill zei: Maar er is geen vrouw daar. Dat is absoluut onmogelijk.

Nee, zei de producent: Dit is een film. Alles is mogelijk. Schrijf er nu sex in of je bent ontslagen.

Uiteindelijk kwam er een vreemde versie met een binnengesmokkelde vrouw er in, en dat was het begin van nog meer ellende. Oftewel de waanzin van film, volgens Bill.

Bill heeft trouwens geen enkele moeite met VREEMDE OPDRACHTEN. Hij werd eens gebeld: Een producent zei: Kom nu meteen naar adres X.

Bill reed er meteen heen. Daar bleek een gigantische filmset van een film als TERMINATOR. 

De producent vertelde Bill, dat hij deze set nog 2 weken kon huren, voordat het afgebroken werd. 

Kon Bill binnen 1 dag een film schrijven, die ze er binnen 13 dagen konden opnemen?

Bill gelooft in hard werken. Als je zegt dat je scenarioschrijver bent, moet je 3 scenario's per jaar schrijven. En dan heb je nog twee maanden vakantie over. Iedereen kan dat.

Echt waar? Iedereen kan 3 scenario's per jaar schrijven?

Hoe gaat dat dan? Nou, je schrijft per dag 1 bladzijde van je scenario. Een scenario is gemiddeld 100 bladzijde.  Als je elke dag 1 bladzij schrijft, heb je in 300 dagen 3 hele speelfilmscenario's geschreven. 

1 bladzijde per dag kan iedereen. Waarschijnlijk lukt ook 2 of 3 bladzijdes. Dus dan heb je in 150 dagen 3 speelfilmscenario's. Plus nog eens 150 dagen over om het te herschrijven.

Blijft over: 65 dagen. Dus ruim twee maanden vakantie. 

Bill vindt dus dat elke scenarioschrijver makkelijk 3 scenario's per jaar kan schrijven. En dat is belangrijk, want alleen zo ontwikkel je je zelf en word je beter. Door vlieguren te maken. 

En het gewoon te doen, in plaats van er over te praten.

En met meer scenario's vergroot je ook je kans dat iets gemaakt wordt. 

Want op gegeven moment hoor je dat iemand nu een scenario over een onderzeeer nodig heeft. En toevallig heb je die liggen. Want die heb je 3 jaar geleden ooit geschreven. 

MAAR MAAK NOOIT DE VOLGENDE FOUT:

Zeg nooit: Hee, ik heb nog een oud script liggen.

ZEG ALTIJD: Ik heb NET deze ochtend een vers nieuw script af. 

Dan zegt de producent gretig: Ben ik de eerste? Heeft niemand het nog gelezen?

Want HOLLYWOOD wil alleen "MAAGDEN", zoals ze dat noemen: Nieuw! Vers! De eerste!

Dus wat je doet is altijd op de kaft van je script de datum veranderen naar vandaag...

Als Bill naar een producent gaat heeft hij soms 5 maagden in zijn tas: 5 scenario's, waarvan hij er 1 kan aanbieden, afhankelijk van de vraag van de producent. 

Alle 5 zijn het scripts die hij zogenaamd allemaal net deze ochtend af heeft... 

 

Ellen's recept voor killer loglines

Deze rap van de tong gesneden ervaren rot in het vak heet ELLEN SANDLER. Iedereen heeft wel eens een door haar geschreven sitcom gezien. 

Het meest beroemd werd ze met EVERYBODY LOVES RAYMOND, wat in Amerika nog populairder dan FRIENDS was.

Zij vertelde: Doe niets zonder loglines. En zij is nogal uitgesproken: Anders dan andere altijd beleefde Amerikanen, gaat ze keihard de strijd met je aan. 

Geen logline? Dan moet je maar een ander vak kiezen, maar geen film of tv. Iedereen in film en tv MOET met (zeer speciale) loglines werken of kunnen werken. 

Waarom? 1 Voor jezelf. 2 Om een producent te krijgen. 3 Om een publiek te krijgen.

En die loglines moet je opschrijven. Ook al kun je niet schrijven. Maakt niets uit of het goed of slecht is. Als je het maar opschrijft. En wel NU. 

Want ze wil niets te maken hebben met mensen, die zeggen dat ze een goed idee "in hun hoofd hebben".  Als je wil zwemmen, moet je nat worden. 

Er is hier veel te weinig plek om alles van haar uit te leggen (dat komt in ons nieuwe boek) maar ik geef hier een kort voorbeeld, dat een hoop zal duidelijk maken: 

KARAKTER-UITDAGING-VERANDERING. Die drie moeten in deze volgorde in je logline zitten. Bijvoorbeeld:

Haar logline van TOOTSIE  met Dustin Hoffman is: 

Een mensenhatende acteur moet een vrouw worden om een betere man te worden. 

Hierin zie je de 3 elementen: 

KARAKTER: Een mensenhatende acteur

UITDAGING: Moet een vrouw worden

VERANDERING: Om een betere man te worden.

Er staat absoluut GEEN PLOT in. Dat is niet belangrijk bij haar. Want plot ONTSTAAT door het karakter.

Deze drie dingen delen meteen je verhaal in drieen:

KARAKTER is grof gezegd het eerste stukje van je verhaal. 

Dan volgt de UITDAGING: wie (nooit wat) moet je karakter zien te overwinnen.

En dan het laatste deel van je verhaal is de VERANDERING: Wat moet je karakter opgeven om een beter mens te worden.

Als je dit goed hebt, dan mag je door naar de "3 T's" . 

In de tussentijd heeft Ellen je dan al wel een aantal keer "beledigd" met haar zeer snedige opmerkingen. Het lijkt of je continu in een soort comedy zit, waarbij zij de leuke grappen maakt... ten koste van iedereen.

De 3 T's zijn: TONE, TIME en TOWN. Oftewel GENRE, IN WELKE TIJD en WAAR SPEELT HET ZICH AF.

Dat voeg je in die logline. En dan heb je een KILLER LOGLINE (die veel geld kan opleveren) volgens Emmy-winnaar ELLEN SANDLER.  

Die nog vele interessante, leuke andere dingen te vertellen had, vaak super simpel:

Als de jongen in een film wint, is het een comedy.

Als het meisje in een film wint, is het een romance.

Nog een voorbeeldje volgens KARAKTER, UITDAGING en VERANDERING:

PRETTY WOMAN gaat over een narcistische miljonair, die zijn materialistische levensstijl moet opgeven om de liefde van een prostituee te winnen.

Probeer maar eens zulke loglines te maken van je favoriete films! 

Als je dat een beetje kunt, dan kun je aan je eigen loglines beginnen...