Pitchen: Ben je de unieke eigenaar?

Deze blog gaat over deze twee foto's: De grote Hollywood agent William Morris. En "het gat" van de WTC aanslagen van 11 september.

Toen deze ramp zich voltrok, wist Hollywood dat vrijwel zeker dat er ooit een film uit zou komen.

Het wachten was op dat waargebeurde verhaal met die unieke, persoonlijke invalshoek.

Een onbekende scenarioschrijfster stuitte op zo'n verhaal. Dat ging over twee dappere brandweermannen, die om levens te redden zelf onder het puin van een instortende toren bekneld kwamen, maar het uiteindelijk overleefden.

Alle elementen van een goed verhaal. Plus: Waar gebeurd. En deze schrijfster mocht het schrijven, omdat zij de RECHTEN had verkregen van de brandweermannen en hun vrouwen, die thuis wachtten.

Dat werd het verhaal, dat Hollywood verfilmde: WORLD TRADE CENTRE, hoofdrol NICHOLAS CAGE, regie OLIVER STONE.

In Nederland hebben we natuurlijk ook "rampen". Denk aan Volendam, Enschede, de Bijlmer.

Of denk aan de Molukse treinkaping. Het heeft heel erg lang geduurd, voordat dat verfilmd werd. Ik denk omdat er toen pas een uniek persoonlijk verhaal was.

Namelijk dat van scenarioschrijfster NICOLETTE STEGGERDA, wiens pleegvader in de gekaapte trein zat, waardoor het een unieke persoonlijke invalshoek werd. Waar Nicolette ook nog eens de rechten had.

Dat werd telefilm WIJSTER, geregisseerd door PAULA VAN DER OEST.

En nu pas, na 55 jaar, wordt onze nationale watersnoodramp van 1953 verfilmd, DE STORM, regie BEN SOMBOGAART.

Misschien gaat het ook zo lang duren bij Enschede, Volendam en de Bijlmerramp, voordat er een unieke invalshoek boven water komt...

Een paar jaar geleden hoorde ik op het ochtendnieuws van de Amerikaanse televisie, dat bekend was geworden dat Osama Bin Laden van zangeres Whitney Houston houdt.

Ik besloot meteen het volgende filmverhaal te schrijven:

"Een KEVIN COSTNER-achtige meedogenloze leger-man jaagt vergeefs in Afghanistan op een Osama Bin Laden. Als hij dat over WHITNEY HOUSTON hoort, besluit hij tot een plan: Met haar als lokaas Osama vangen.

Maar Whitney zit vanwege drugsverslaving en zo aan de grond. Ruwe leger-bonk Kevin gaat haar weer oplappen. Tot beider verbazing ontstaat er verliefdheid tussen hen...

Daardoor raakt Kevin in dilemma: Want zijn meedogenloze eindplan is Whitney in een zogenaamde benefiet in Afghanistan te laten optreden, met het doel Bin Laden koste wat het kost te pakken. Maar dat is levensgevaarlijk voor Whitney..."

Titel: TOP HIT. Dat slaat op de comeback-hit van Whitney, en op de aanslag op Bin Laden.

Ik mailde dit via via naar de drie grote Hollywood-agenten.

METEEN DE VOLGENDE OCHTEND werd ik gebeld door een agent van het grote William Morris Agency, dat in Hollywood een eigen straatje heeft.

"Fan-tas-tisch!!!", zei hij. "Geweldig!!!"

Hij zag de hele film al helemaal voor zich. En hij kon ook meteen zien wat de film moest kostten (twee niet zo dure oudere filmsterren, de openings en eindscene in "Afghanistan", de rest goedkoop binnen filmen).

MAAR...

Hij zei dat hij gisteren ook het nieuws had gezien. Dus hij wist dat ik nog geen scenario kon hebben geschreven, maar alleen deze pitch.

Dus er was een probleem. Want ik had GEEN uniek recht op dit publieke gegeven. Ik had geen krantenartikel of boek hierover gekocht, en ik had ook NIET de rechten van iemand, want mijn verhaal was niet waargebeurd.

DUS... dat betekende dat er op dit moment misschien wel 600 of 6000 scenarioschrijvers bezig waren gegaan met dit gegeven.

Wat betekende dat hij mijn pitch NIET kon kopen, want dan zou hij straks misschien 6000 schadeclaims van die scenarioschrijvers kunnen krijgen, die allemaal beweerden dat ik hun verhaal gejat had.

En omdat er dus geen "property" (artikel of boek of levensverhaal) gekocht kon worden, om zich tegen deze schadeclaims af te dekken, kon hij alleen maar tegen me zeggen:

"Schrijf als de sodemieter je scenario. Want dat is dan je unieke property van 90 bladzijden".

"Maar", zei hij: "schrijf het zo snel mogelijk, want wie het eerst met een scenario hier over is, dat is de enige die het verkocht zal krijgen."

Ik begreep het. En besloot me niet in zo'n race te gooien. En ik leerde:

Bij een waargebeurde gebeurtenis moet je zorgen dat je eigenaar bent van een uniek waar gebeurd verhaal. Of je moet een compleet scenario hebben, want dat is dan je unieke eigendom.

Jammer van TOP HIT. Het had best een top hit kunnen worden...

Pitchen: Advies van grote regisseur en kleine chinese pitch-miljonair

De man links is Amerika's beroemdste regisseur na Steven Spielberg.

Zijn laatste grote speelfilm is tot grote schrik van Amerika... een porno-film.

Hij speelde in DIE HARD 4 en SCREAM 3, co-produceerde Oscarwinnaar GOOD WILL HUNTING, en regisseerde een aantal prikkelende films.

Zijn eerste film maakte hij toen hij winkelbediende was. Hij kon de winkel 's nachts gratis gebruiken als filmset. En dus schreef hij een film over winkelbediendes in die zaak. Hij speelde zelf mee als de inmiddels legendarische SILENT BOB.

En die film, CLERKS, maakt deze controversieele KEVIN SMITH tot een groot succes, en een cult-figuur met vele navolgers.

Hij is voor velen het levende bewijs dat het mogelijk is om met eenvoudige middelen zonder enige inmenging een volstrekt unieke, onafhankelijke en eigen film te maken.

Hij kan enorm provocatief inspirerend vertellen, hoewel hij soms ook erg flauw is. Het is alsof hij steeds als een stand up comedian van alles op zijn toehoorders uitprobeert, en dus het risico durft te nemen dat iets wat hij zegt erg mislukt.

Risico's nemen horen bij filmen: wie geen risico neemt, hoeft geen film te maken.

Zo vertelde hij (waar zijn vrouw bijzat) dat filming slechts the second best job in the world is. Want the best job in the world is... a blow job. (Zijn vrouw keek maar de andere kant op).

Hij bekende dat zijn film JERSEY GIRL, met BEN AFFLECK, LIV TYLER en JENNIFER LOPEZ de enige film is, die hij ooit om het geld gemaakt heeft. Daar heeft hij nog altijd spijt van. Want het leerde hem alleen films te maken, die je ECHT wil maken.

Anders heb je niks, als de film flopt. (En deze film flopte enorm).

Dus sindsdien maakt hij alleen dingen, die hij zelf waardevol vindt. En zijn laatste film (die porno film, getiteld ZACK AND MIRI MAKE A PORNO) is in wezen een waardevolle film:

"Twee arme mensen zitten met grote schulden. Ze besluiten snel een porno film te maken om die schulden af te kunnen betalen. Maar dat blijkt consequenties te hebben..."

Genoeg over Kevin Smith. Onthou zijn advies: Film nooit om het geld.

Dat is een heel ander advies dan MIKE YUEN gaf, toen we hem zagen: Deze chinese film-student is bijna een jaar bezig geweest met zijn PITCH te perfectioneren.

Uiteindelijk won deze pitch THE BEST PITCH op het prestigieuze SUNDANCE FILM FESTIVAL. Hij gaat zo:

"A romantic action comedy about the Chinese that fight the Italians who invented the spaghetti. TITEL: Spaghetti versus Noodle."

20 miljoen dollar.

Dat is het budget van de film, die -op grond van deze pitch- nu gemaakt wordt. Van die 20 miljoen dollar zal Mike Yuen een aardig gedeelte krijgen.

Niet slecht voor 18 woorden...

Nederlandse super-topper in Hollywood

DEAL OR NO DEAL: dit is niet de tv-show, die door Nederlanders is bedacht, en die nu wereldwijd enorm groot is. Vooral in Amerika is het een spectaculaire grote show (niet zoals de kleine versie in NL)

Nee, dit zijn gokautomaten in Las Vegas. 

Toch kijk je met een heel klein beetje trots naar die kasten. Alsof je even trots tegen een gokker wil zeggen: Dat hebben "wij Hollanders" toch maar mooi bedacht. 

Want vrijwel altijd als je tegen Amerikanen zegt dat je uit Amsterdam komt, antwoordt men met: "Oh, Amsterdam: de grachten... met de hoeren achter de ramen... en de drugs". 

En soms zegt men: Ja, ik ben ook nog even naar VEN GOO geweest. En REMBREND. 

Maar nu zeg ik dan soms: Nederland heeft ook  BIG BROTHER en DEAL OR NO DEAL uitgevonden.  Belachelijk natuurlijk, maar gek genoeg imponeert het de Amerikanen.  Want ze hebben groot respect voor succes.

Op Sunset Boulevard heeft deze zeer succesvolle Nederlander een kantoor sinds een paar maanden:

Ja, die daar boven het surfboard met Eyeworks erop...

Reinout Oerlemans. Op dit moment de succesvolste Nederlander in Hollywood. Zijn bedrijf Eyeworks zit in vele landen en heeft een omzet van ruim 100 miljoen euro.

Reinout's allereerste (en enige?) rol in een Engelstalige film was ooit in een film van mij, SAHARA SANDWICH (met Jeroen Krabbe en Willeke van Ammelrooij). 

Hij speelde een leuke bijrol onder de schuilnaam Nout Lemans, omdat hij eigenlijk exclusief onder contract van GOEDE TIJDEN SLECHTE TIJDEN zat. 

(Net iets daarvoor maakte een andere GOEDE TIJDEN-ster, Antonie Kamerling, zijn filmdebuut in een andere film van mij,  EN ROUTE,... per telefoon)

Iedereen kent de mega-carriere van Reinout inmiddels. Nu zit hij dagelijks in Hollywood met bijvoorbeeld de bazen van de tv-stations hier om de tafel om nieuwe tv-ideeen aan de man te brengen.

En dat gaat heel voortvarend!

(En hij merkt dat hij al 'oud' begint te worden, want iedereen die hij ontmoet in topposities hier is onder de 35 jaar... waarschijnlijk om voeling met de jonge doelgroepen en de jongste ontwikkelingen te houden)

Tegelijk is hij ook met film en tv-drama bezig. Zo heeft hij de regisseur van CHARLIE'S ANGELS op zijn verlanglijstje om de remake van de Belgische film BEN X te laten maken. 

Van BEN X bezit Reinout de rechten, omdat Eyeworks ook de eigenaar van de Belgische filmmaatschappij van BEN X is. 

En het draait allemaal om rechten...

En Reinout is ook hard bezig met de voorbereiding van de verfilming van de bestseller KOMT EEN VROUW BIJ DE DOKTER van Kluun.

Als regisseur...  

Mensen denken misschien: Wat moet Reinout nou als regisseur? 

Maar het is niet dat Reinout nou even een all round regisseur wil worden. Nee, hij heeft iets zeer speciaals en persoonlijks met dit ene unieke boek, daar heeft hij een eigen, indringende visie op, en dat wil hij verfilmen.

Dat kan hij enorm helder verwoorden. Helderder dan ik soms andere regisseurs hun visie heb horen verwoorden... 

En het is nou ook niet zo, dat Reinout niets van regisseren af weet. Je leert echt wel iets van jaren spelen bij GTST, en hij heeft de afgelopen 16 jaar van alles rond tv en film gedaan.  

Marleen Gorris debuteerde ook als regisseuse met haar eerste speelfilm zonder echte film-ervaring. Fons Rademakers idem dito. Beide hebben later een Oscar gewonnen.

Reinout beseft als geen ander dat hij een enorm goede voorbereiding moet hebben, en enorm 'zware' vakmensen om hem heen, die Reinout's visie naar de film mee helpen vertalen. 

En daar is hij dagelijks hard mee bezig. Zo zijn er al gesprekken met (soms grote namen) in de belangrijke departementen, de casting is gestart...

Het zijn opwindende tijden voor Reinout... want elke dag is er weer een gelegenheid om  een nieuwe tv show of film te verkopen in Hollywood.  

Hij legt de laatste hand aan de laatste versie van het script, die eindelijk zijn visie helemaal weergeeft, 

En straks in juni starten de opnames van KOMT EEN VROUW BIJ DE DOKTER, dat in Nederland, Australie en Miami gedraaid gaat worden...

Vreemde gelegenheid voor filmers in Hollywood

Op een hele vreemde gelegenheid in Hollywood kwam ik de man links weer eens tegen. 

Zijn naam is Karl Iglesias. Zoon van ouders, die de flamengo dansten, en daarom moest hij overal door Europa en Amerika mee, omdat zijn ouders daar optraden. 

Toen Karl ouder werd, ontdekte hij dat hij geen flamengo-danser maar scenarioschrijver wilde worden. Vol goede moed begon hij er aan.

Maar toen ontdekte hij, dat hij ook een beetje lui was. Steeds verzon hij redenen om niet te schrijven.  Hoe doen andere schrijvers dat toch, dacht hij.

Hij ging ze daarom maar interviewen, en vroeg ze naar hun gewoontes. Dat werd het boek 101 HABITS OF HIGHLY SUCCESFUL SCREENWRITERS.  Een bestseller!

Toen kon hij eindelijk zijn scenario gaan schrijven. Maar hij merkte dat hij weer een excuus had. Hij vond dat het scenario wel heel lekker moest weglezen. Dat werd het boek WRITING FOR EMOTIONAL IMPACT. Weer een bestseller!

Okee, toen kon hij eindelijk gaan schrijven. Maar nee, want intussen werd hij overal gevraagd om uit die boeken les te gaan geven. 

Misschien dat hij daarom naar die vreemde gelegenheid ging. Die werd gegeven door deze dame:

Shawn Tolleson. Volgens haar eigen biografie acteerde ze in meer dat 70 toneelstukken, ze regisseerde films, schreef films en leidde ook nog een hoop groepen.  Als... MENTOR. 

Dat is iets waar Amerikanen gek op zijn: Een MENTOR. Liefst je eigen MENTOR. En dan ook nog voor verschillende dingen verschillende MENTOREN.

Het zat vol met filmers: Scenarioschrijvers, acteurs en regisseurs. En zelfs een geldschieter. 

Dit was " JE DOORBRAAK CAMPAGNE VOOR 2009": Ze leerde een methode aan alle filmers om hun doelen voor dit jaar te halen. 

Ze had daar een lijstje met 4 dingen erop, die ik hier in hoofdletters schrijf:

Ze vroeg eerst aan iedereen (en doe mee als je wil): 

1. WELK RESULTAAT WIL JE HALEN IN 2009?

Iemand zei: Een compleet scenario schrijven en verkopen voor miljoenen.

2. WAT IS VOORSPELBAAR DAT ZAL GEBEUREN OMDAT DAT TOT NU TOE GEBEURDE?

Die iemand zei: Dat dat weer niet zal lukken.

3. WAT IS HET MOOISTE DAT KAN GEBEUREN?

Die iemand zei: Dat heel Hollywood om je script vecht.

4. WAT IS EEN DOORBRAAK?

Daarmee bedoelt Shawn:

EEN DOORBRAAK IS EEN STAP, DIE JE NOG NOOIT GEZET HEBT TOT NU TOE:

Die iemand zei: Dat ik een compleet scenario afkrijg. Want tot nu toe lukt het alleen om halve of driekwart scenario's te schrijven.

Okee, zei Shawn: Richt je dan tot wat een doorbraak-stap is. En ga zo steeds een stapje verder. In plaats van jezelf zo'n hoge verwachting geven, dat het -weer- niet lukt. 

En zo ging ze verder met iedereen. De doorbraak-stappen werden vervolgens in een realistische tijdslijn gezet: 

Zoals: Hoe lang denk je serieus nodig te hebben om een eerste scenario-versie af te hebben. Is dat een half jaar? En daarna nog een half jaar voor tweede versie? Nou dan kun je dit jaar realistisch TWEE DOORBRAKEN halen. 

Ik zag dat de hele zaal gek was op dit 'mentoring'. Zou MENTORING ook iets voor filmers in Nederland zijn? Dus proberen serieuze doorbraak-doelen te stellen? En dan met zijn allen in een zaal?

Ik keek naar Karl Iglesias. Die zat ook driftig mee te doen. Wellicht haalt hij dit jaar eindelijk zijn droom-scenario. 

Hij beloofde eerst de Amerikaanse versie van ons boek te bespreken. Dat klinkt eigenlijk weer als uitstel... (als je goed kijkt, zie je dat ie ons boek vasthoudt...)

MORGEN: DE NEDERLANDSE PITCH KEIZER IN HOLLYWOOD 

Pitchen: Schrijf er (bijna) altijd een ster in

De man rechts is de Hollywood's nieuwste film-ster. 

In februari speelt hij de hoofdrol in een film, die in meer dan 3000 filmkopieen in Amerika uitgebracht zal worden. En nog eens 5000 kopieen in de rest van de wereld. 

Toch zal NIEMAND deze film-ster ooit herkennen. 

Waarom? Omdat hij JASON speelt in de remake van FRIDAY THE 13TH. 

En Jason draagt altijd een hockeymasker...

Dat is misschien ook de reden, dat ze niet eens een acteur voor deze rol hebben genomen. Deze zeer beminnelijke Derek Mears is eigenlijk stuntman. En als sinds hij kind was fan van de VRIJDAG DE DERTIENDE film-serie. 

Horror is eigenlijk het enige genre, waar je niet voor de film-ster hoeft te schrijven. 

In alle andere genres moet je (in Amerika) voor een ster schrijven. In je pitch moet een ster meteen horen: Ha, dat is een geweldige rol voor mij. 

En als de ster ja zegt, dan is de film zo goed als gefinancierd...

Dus, zo leren ze je in Hollywood: Je schrijft je script maar voor 1 iemand: Namelijk: De ster. Want de ster bepaalt of je film door gaat. 

Zit er in je pitch geen geweldige hoofdrol voor een film-ster, dan hoef je het niet te proberen.

Of zoals ze hier zeggen: Dan is je pitch nog niet goed. 

In Nederland werkt het anders. Dat komt omdat wij bijvoorbeeld subsidies kennen. En de Nederlandse markt is vaak te klein om een (financieel) succes te krijgen (anders dan Engelstalige films, die meteen de hele wereld over zouden kunnen). Daarom hoef je niet op een ster te schrijven.  

In Amerika wordt echter alles afgerekend op resultaat:  Hollywood is show-BUSINESS. Films kosten geld. Iemand geeft dat geld, maar niet zomaar: hij wil het terughebben, liefst met een dikke winst. Is je film niet succesvol, dan doet het pijn en heeft het grote consequenties voor je. 

Dus... in Amerika moet bij een pitch meteen een ster JA zeggen. 

Zoals deze Jim Carrey nu doet: Hij zegt YES!

Dit komt van dit reclamebord van YES MAN, de nieuwe film van Jim Carrey. 

Het gaat over een man, die eerst overal NEE op zegt. 

En daarna probeert hij overal JA op te zeggen. 

Dat is dus precies wat een pitch moet opleveren: Dat een Jim Carrey meteen JA zegt tegen je pitch...

Pitchen: Hoe is het ontstaan? Ongelooflijk!

De wereldberoemde man links op de foto is er grotendeels de oorzaak van dat we tegenwoordig film-ideeen pitchen. 

En dat was nou juist absoluut NIET zijn bedoeling.

Deze SYD FIELD is de bekendste scenario-guru ter wereld. Hij heeft in de afgelopen 30 jaar meer dan 1 miljoen boeken over scenario-schrijven verkocht. 

Hij verdient groot respect, omdat hij de eerste met scenario-boeken was. En zijn boeken hebben vrijwel elke scenario-schrijver op de een of andere manier beinvloed.

Zelfs nu nog, terwijl hij echt hopeloos achterhaald en verouderd is. 

Hollywood lacht hem hartelijk uit, maar mensen horen hem nog steeds graag, en leraren geven nog graag les uit zijn boeken, omdat hij je doet geloven dat scenario-schrijven simpel is. 

En dat is volstrekt onterecht, want scenario-schrijven is enorm moeilijk.

Hoe komt het nou, dat deze beminnelijke Afgod grotendeels verantwoordelijk is, dat we nu film-ideen pitchen (en daar in 1 klap miljonair mee kunnen worden)? 

Volgens Hollywood's pitch-keizer Robert Kosberg zit het ongeveer zo: 

Vroeger werd Hollywood geregeerd door Studio's.  Iedereen stond onder contract. De studio's gebruikten alleen de scenario-schrijvers, die ze onder contract hadden. 

Toen was het voor een outsider vrijwel onmogelijk om een idee te pitchen. 

Rond de jaren zestig verdween het Studio-contract-systeem. Nu konden de scenarioschrijvers zelf met scenario's aan komen.

Die hadden ze dan geschreven 'on speculation' of 'on spec': In de hoop dat het script verkocht zou worden.  Dat waren er zo'n 2000 per jaar in Hollywood. Dat ging prima.

En toen kwam ineens Syd Field met zijn boek SCREENPLAY. En die vertelde, dat iedereen een echte carriere als scenarioschrijver zou kunnen beginnen. 

Je hoefde alleen maar zijn relatief eenvoudige richtlijnen te volgen, en je had een even grote kans als ieder ander. 

En toen werden er in het begin van de jaren '80 bij de Writer's Guild niet meer per jaar de normale 2000 scenario's aangemeld. 

Nee, ineens waren het er.... 25.000 per jaar!

Dank zij Syd Field.

Een toename van 1250%...

Dat kon Hollywood niet aan. Hoe moesten ze ineens 23.000 meer scenario's per jaar lezen en beoordelen.

De oplossing was simpel: PITCHEN! 

En zo werd het: Geen scenario schrijven, maar pitch je film idee maar in een paar regels. 

Heel bizar dus, dat dit film-idee-pitchen veroorzaakt is door de man, die juist wilde, dat iedereen een carriere begon als scenario-schrijver door ze te leren scenario's te schrijven...

Ongelooflijk eigenlijk...

Net zo ongelooflijk als ik het altijd heb gevonden dat deze man nooit een scenario verkocht heeft. 

Want hij vertelde me een paar jaar geleden, dat hij eigenlijk scenarioschrijver is. Hij hoopte toen dat zijn nieuwe Science Fiction scenario verkocht werd.

Maar in die 30 jaar lesgeven over hoe je een goed scenario moet schrijven, heeft hij zelf nooit een scenario kunnen verkopen...

Pitchen: De Les van de gekste Hollywood acteur

Laatst gingen we naar deze voorstelling: ALL ABOUT WALKEN.

Acht acteurs deden -op een hilarische manier- de film-acteur Christopher Walken na. Die won ooit een Oscar voor THE DEER HUNTER, en speelde als enige Oscar winnaar ooit de boef in James Bond (A VIEW TO A KILL). 

Ook won hij een MTV award voor zijn dans-optreden in Fatboy Slims video 'Weapons of mass destruction'. Als je die niet kent, druk dan HIER. 

Waarom speelden die acht acteurs deze acteur, die meestal geestelijk onstabiele karakters speelt?

Voornamelijk omdat Christopher Walken hele rare pauzes maakt. Iedereen kan hem al een beetje na doen door in een gewone zin vijf vreemde pauzes te laten vallen. 

Je krijgt dan een bijzonder komisch effect. In Amerika is het een cult en een sport om Walken na te doen.  

Bijvoorbeeld in een wedstrijd: Meerdere mensen hebben Walken's monoloog uit PULP FICTION over het horloge uit hun hoofd geleerd. En dan gaat het erom wie het gekste de timing van Walken na kan doen. 

Het was een idioot leuke voorstelling, waar de zaal gierend van de lach continue plat lag. 

Het enige probleem is dat je nooit meer normaal naar hem kan kijken, in 1 van zijn ruim 90 films (want hij slaat nooit een rol af). 

En misschien lukt het jou nu ook niet meer om normaal naar hem in bijvoorbeeld ANNIE HALL, TRUE ROMANCE, WEDDING CRASHERS of Spielberg's CATCH ME IF YOU CAN te kijken. 

(Kijk op youtube bij 'Walken impersonations' en je snapt het. Zelfs Kevin Spacey doet hem genadeloos na).

Wat heeft dit nou met pitchen te maken?

Kijk goed:

Walken zegt om de haverklap WOW. 

Dat is zijn handelsmerk. 

En dat WOW is precies een van de meest onderschatte elementen van een succesvolle pitch: 

Je MOET zorgen dat de luisteraar na het horen van je pitch WOW zegt of denkt. 

Je MOET een emotie bij hem of haar oproepen. Dat kan WOW zijn, of OH GOD WAT ERG.

Of wat dan ook. 

Maar als de luisteraar niet op de een of andere manier een WOW-gevoel bij je pitch krijgt... vergeet het.

Probeer je pitch eerst uit op vrienden en familie. Als niemand spontaan WOW zegt, dan heb je niks. Ook al lijkt het je zelf nog zo'n goede pitch. Maar dan heb je of geen goed genoeg idee, of je hebt het nog niet goed genoeg omgevormd tot een pitch, die WOW oplevert.

Dat zijn meteen twee belangrijke elementen:

1: Hoe krijg je een goed idee?

2: Hoe vorm je dat om tot een goede pitch?

Op deze foto loopt in het midden een van Hollywood's beroemdste producenten: Brian Grazer. Hij produceerde zo'n 80 speelfilms waar onder DA VINCI CODE, THE NUTTY PROFESSOR, APOLLO 13 en de Oscar winnaar A BEAUTIFUL MIND. 

Maar zijn allereerste film ontstond, toen hij langs het strand reed. Hij keek naar de golven. En toen dacht ie:

Zou het niet geweldig zijn , als er een zeemeermin uit de golven naar mij toe kwam...

Oftewel: Zou het niet geweldig zijn om een zeemeermin te ontmoeten?

En dat was zijn pitch, wat later de film SPLASH werd. Een enorme hit, en zijn doorbraak. 

Alleen door dat ene zinnetje. 

Want iedereen aan wie het vertelde reageerde met: 

WOW...